เม่นๆ : ท่านแม่ของผม

posted on 12 Aug 2011 20:50 by soldevi
....จริงๆ แอบคิดมาหลายปีแล้วว่าจะเขียนเรื่องของแม่ผม
แต่ก็ไม่ได้เขียนสักที....ไหนๆ ตอนนี้มีแรงฮึด ก็ขอเล่าสู่กันฟังสักหน่อยนะครับ
ออกจะดราม่าเล็กน้อย (ล่ะมั้ง)
*****

แม่ของผมเป็นแม่ค้าครับ...ตั้งแต่จำความได้ก็เห็นแม่ทำมาค้าขายมาตลอดจนทุกวันนี้
แม่ของผมเป็นลูกคนจีน...เท่าที่จำได้คือมีพี่น้อง 10 คน เสียไปแล้ว 2 คน
แม่ของผมมีลูก 3 คน...ผมเป็นคนที่ 2 ก็อย่างที่เขาว่าหัวกุดท้ายเน่าล่ะนะ
แม่ของผมเป็นแม่คนที่ 1...ผมมีแม่คนที่ 2 เป็นน้องสาวของแม่
แม่ของผมไม่ได้ดูแลผมในตอนเด็ก...แต่เลี้ยงพี่กับน้องเองมาตลอด (แอบน้อยใจ)
แม่ของผม ค่อนข้างเลี้ยงลูกแบบปล่อยๆ...ปล่อยให้คิด ปล่อยให้ตัดสินใจกันเอง
แม่ของผม ถึงจะปล่อยแต่ก็ไม่ใช่ว่าตามใจ...ลูกถึงไม่มีใครเสียคนสักคน
แม่ของผมทำกับข้าวไม่ค่อยอร่อย...แต่ทำอะไรมาผมก็กินหมดแหละ (ตะกละ)
แม่ของผม ผ่านความตายมาแล้ว 2 ครั้ง...เรียกแบบนั้นก็คงไม่ผิด
 
*ครั้งที่ 1 ตอนที่ผมเรียนอยู่มหาลัยปี 2
แม่ของผมมีปัญหากับพ่อ (ต่อไปนี้จะเรียกว่าตาแก่) เลยโดนทำร้าย
แม่ของผมหลังจากนั้นเหมือนไม่มีแรงนั่ง ยืน เดิน ไม่ได้ พอพาไปตรวจ
แม่ผมของผมมีอาการเลือดคั่งในสมองต้องผ่าตัด
แม่ของผมโชคดี มีบุญที่ได้แพทย์ที่เคยทำการรักษาในหลวงมาทำการรักษา
(ต้องขออภัยจริงๆ ที่ผมจำชื่อของท่านไม่ได้ครับ)

แม่ของผมใจสู้มาก หลังผ่าตัดไม่นาน เพียงเดือนกว่าๆ ก็กลับมาเดินได้ เป็นปกติ
...พอผมได้รู้สาเหตที่แม่ต้องเป็นแบบนั้นเพราะใคร
นับตั้งแต่วันนั้นผมก็ไม่มีพ่ออีกเลย (ตูมันเลว)
แต่แม่ของผมก็ให้อภัยคนที่ทำให้เขาเป็นถึงขนาดนั้น...และยังคงอยู่ด้วยกัน
 
*ครั้งที่ 2 หลังจากผมเรียนจบมา 1 ปี (ตอนนั้นผมเริ่มทำงานใน บ.เกมที่นึง)
แม่ของผมอยู่ๆ ก็เริ่มเดินไม่ค่อยได้ขาไม่มีแรง บางครั้งก็ไม่ได้ยิน
แม่ของผมนอนไม่หลับ และบางทีก็ปวดหัวรุนแรง
แม่ของผมไม่ยอมบอกใคร เพราะบอกว่ากลัวจะเสียเงิน
จนคนรอบข้างเริ่มสังเกต แล้วน้าก็พาแม่ไปหาหมอ พอเข้าเครื่อง MRI ก็รู้ว่า...

แม่ของผมมีเนื้องอก 2 ก้อนในสมอง
ก้อนที่ 1...อยู่ตรงสมองส่วนหน้า ขนาดเท่าลูกมะนาว นั่นยังไม่เท่าไหร่...
ก้อนที่ 2...อยู่ตรงก้านสมองพอดี ขนาดเท่ากำปั้นผู้ใหญ่
หมอบอกว่าไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นเพราะการบาดเจ็บจากเลือดคั่งในคราวก่อนหรือเปล่า
ที่ส่งผลให้เกิดเป็นเนื้องอกขึ้น

ก้อนทีื่ 2 นี้หมอบอกว่าผ่าตัดยากมาก
เพราะขนาดที่ใหญ่ทำให้ไม่สามารถฉายแสงได้ และไม่รู้ว่าเป็นเนื้อร้ายรึเปล่า
ก้อนเนื้อกดทับก้านสมอง มีผลกับการหายใจ และการกลืน
หลังจากที่รู้อาการ...ผมก็ขอลาออกจากงานมาดูแลแม่
(ตอนนั้นน้องเตรียมเอนท์ + พี่ไปเรียนต่อที่ออสเตเรีย)
2 วันต่อมาแม่ก็ต้องเข้าผ่าตัด
หมอบอกว่าใช้เวลาประมาณ 3-4 ชม......แต่เอาเข้าจริงๆ ใช้เวลาไปทั้งหมด 13 ชม.
ผมเพิ่งเข้าใจว่า เวลาคนที่เป็นทุกข์ เวลาจะเดินช้าขนาดไหนก็วันนั้นเอง
ก้อนเนื้อก้อนที่ 1 นั้นอยู่ในตำแหน่งที่ไม่ยากเลยเอาออกได้หมด
แต่ก้อนเนื้อก้อนที่ 2 ที่กดทับก้านสมองนั้น คุณหมอเอาออกได้เพียง 70%
เพราะอยู่ในจุดที่ยาก เละการผ่าตัดกินเวลานานเกินไปแล้ว เลยต้องหยุดอยู่เพียงแค่นั้น
...ยังโชคช่วย ที่ก้อนเนื้อพวกนั้นไม่ใช่เนื้อร้าย
 
หลังจากผ่าตัดเสร็จ แม่ของผมก็ต้องเข้า ICU เพื่อดูอาการ 1 วัน
วันต่อมาก็ได้ย้ายไปอยู่ห้อง CCU
(ตามความเข้าใจของผมคือห้องที่ดีกว่า ICU เพราะญาติเข้าเยี่ยมได้)

ตอนที่แม่ของผมฟื้นขึ้นมา ก็จำทุกคนได้ แล้วถามว่าพี่ไปไหน...
หลังจากนั้น 2 วันแม่ผมก็ได้ย้ายมาพักฟื้นในห้องปกติ
ผมจำได้วาวันนั้นเป็นวันฉลองครองราช 60 ปี
จากระเบียงห้องพักมองออกไป ได้มองเห็นพลุที่จุดอยู่ไกลๆ
ตอนนั้นเหมือนแม่จะยังงงๆ จำอะไรไม่ค่อยได้ มีแค่ผมกับน้องคอยเฝ้าไข้
ถึงแม่จะยังเจ็บแผล แต่ทุกๆ 5 นาที แม่จะถามผมกับน้องว่า "กินข้าวหรือยัง"
ถามบ่อยมาก จนบางครั้งผมกับน้องขำกัน แต่พอตอนนี้มาคิดถึง ก็อดน้ำตาคลอไม่ได้
ขนาดเจ็บขนาดนั้นแม่ยังเป็นห่วงกลัวลูกจะยังไม่ได้กินข้าว
 
ผ่านไปประมาณ 1อาทิตย์ แผลของแม่ก็เริ่มหาย ตอนที่หมอตัดไหม ผมก็ไปได้ยืนดู
(ไม่รู้ว่าเรียกไหมได้ไหม เพราะเป็นเหมือนเอา แม๊กเย็บกระโหลกไว้มากกว่า)
หลังจากนั้น แม่ผมก็ต้องทำกายภาพบำบัด ต้องเริ่มหัดทรงตัว หัดเดินใหม่ตั้งแต่ต้น
ใครต่อใครก็บอกว่า อาการหนักแบบนี้ คงใช้เวลามากกว่าจะเดินได้อีกครั้ง
แต่แม่ของผม ใช้เวลาเพียง 3 เดือนก็กลับมาเดินได้เป็นปกติ
(จนหมอยกเป็นกรณีศึกษา ในเรื่องของการฟื้นสภาพหลังจากผ่าเนื้องอกสมองไปแล้ว)
 
ทุกวันนี้แม่ของผมสุขภาพแข็งแรงดี
ถึงจะไม่กลับมาดีดังเดิม เพราะ ก้อนเนื้อที่ยังเหลืออยู่ กดทับ
ทำให้ประสาทการมองเห็น และการได้ยินด้านซ้ายใช้การได้น้อยมาก
ถึงหน้าจะเบี้ยวไปข้างนึง ก็ดูเหมือนแม่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจ
ถึงตาแก่จะยังคงขยันหาปัญหามาให้แม่เครียด
ถึงผมอาจจะเป็นลูกที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ที่เข้าไปอ้อน เข้าไปคุยอะไรกับแม่ไม่ค่อยเป็น
แต่ผมก็พยายามทำงานเก็บเงินเอาไว้ ในเวลาที่แม่ร้องขอ...ไม่ว่าตอนไหนก็จะพยายามให้
ถึงจะต้องแขวนความฝัน ที่ตัวเองอยากทำ มาพยายามหาเงินก็เถอะ
แต่ความฝันของผม ยังไงมันก็เป็นของผมมันคงไม่หายไปไหน
ถึงเวลาในชีวิตนี้จะหมดลงก่อนที่จะได้ทำมันสำเร็จ...ถึงตอนนั้นผมก็คงไม่โวยวายอะไร
เพราะสิ่งที่ทำทุกวันนี้คือสิ่งที่ผมเลือกและตัดสินใจแล้ว

ทุกวันนี้ แม่ผมมักจะพูดเสมอว่า อยากอยู่กับลูกๆ ไปนาน
เพียงแค่สิ่งนี้ที่ผมได้แต่หวัง วอนขอว่าจะทำให้เป็นจริงได้ล่ะนะครับ
 
*****
ก็ประมาณนี้ล่ะนะครับ
วันนี้ผมกับพวกพี่ๆ น้องๆ ก็พาแม่ไปหาอะไรกิน +เดินเล่นมา
พยายามไม่นึกถึงกองงานที่กองรอส่งล่ะนะ =_=
 
ขอเพิ่มเติมอีกนิด
เคยอ่านการ์ตูนเรื่องหนึ่ง ที่ตัวเอกทำการผ่าเอากระโหลกส่วนนึงออก
แล้วทำให้เห็นสิ่งแปลกๆ ... ถ้าเป็นงั้นจริง แม่ของผมคงเห็นได้เยอะกว่าแยะ
เพราะไม่ได้มีแค่รูเดียว แต่มีตั้ง 4-5 รูเชียวนะ
(เป็นรูที่ต้องเจาะกระโหลกออก เนื่องจากการผ่าตัดผ่านกล้องในครั้งที่ 2ครับ)
 
ว่าถึงการผ่าตัดในครั้งที่ 2 แม่ของก็มีบุญที่ได้หมอเก่งอันดับต้นๆ ของประเทศมาผ่าให้
ขออณุญาตบอกเลยว่าท่านชื่อ
นพ.ธีรศักดิ์ พื้นงาม   แผนกศัลยกรรมประสาท โรงพยาบาลพญาไท 1
เป็นคุณหมอที่เก่ง มากๆ เลยครับ ขอขอบพระคุณท่านเป็นอย่างสูง
 
ขออีกนิด...ในช่วงที่แม่ของผมพักฟื้น ผมก็ต้องเป็นคนคอยดูแลแม่
เรียกได้ว่า ได้ลองทำทุกอย่าง ที่ลูกสมควรทำให้แม่แล้วล่ะมั้ง
(เพราะปกติเป็นลูกเลวเลยไม่ได้อ้อน ไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นอ่ะครับ)
ในช่วง 2-3 เดือนนั้นไม่รู้เพราะผมเครียดมากรึยังไง น้ำหนักเลยขึ้นพรวดมา 10 กิโล
ทุกวันนี้มันก็ยังไม่ไปไหน ไม่รู้จะมารักอะไรกันนักหนา ลดยังไงก็ไม่ยอมลง =_=
 
ไม่ได้จะเล่าเพื่อสร้างภาพว่าผมเป็นลูกที่ดีหรืออะไร
(ต้องขอยืนยันว่าตัวเองเป็นลูกที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่...นี่ขนาดไม่นับว่าเป็นโอตาคุด้วยล่ะนะ)
แต่ก็อยากจะเล่าสู่กันฟัง...เพราะผมเชื่อว่าถ้าอยากจะทำอะไรก็ต้องลงมือทำเลย
ทำดีไว้ตอนที่แม่ยังอยู่ ย่อมดีกว่าทำตอนที่เขาไม่อยู่แล้ว...อันนั้นจะถึงรึเปล่าก็ยังไม่รู้
เห็นด้วยไหมครับ?
 
...จะว่าไป วันนี้วันที่ 12 สิงหา
ส่วนต่อขยายรถไฟฟ้า เปิดมาถึงสถานีแบริ่งแล้ว!!!
ถึงจะไม่ได้มาจนถึงหน้าบ้านผม แต่ก็เข้ามาใกล้ได้อีกเยอะ ยังไงก็ใกล้กว่าอ่อนนุชอยู่ดี
มีใครได้ไปใช้บริการมารึยังครับ?

สุดท้ายก็ อย่าลืมรักษาสุขภาพ
แล้วก็ขอให้คุณแม่ของทุกท่านสุขภาพร่างกาย สุขภาพใจแข็งแรงกันนะครับ
 
แล้วเจอกันใหม่นะฮะ >_<
 
ปล 1. ทีแรกกะจะถ่านรูปฟิลม์ X-ray ก้อนเนื้อก่อนผ่ามาให้ดู...แต่ขี้เกียจหาซะชิบ
ถ้าอยากดูก็บอกนะงับ ไว้ว่าง จะหามาให้ดูกัน

ปล 2. ไม่ได้ตรวจคำผิดครับ....ตรงไหนผิดก็ขออภัยนะฮะ